Maszyna do termoformowania to urządzenie, które podgrzewa arkusz tworzywa termoplastycznego, a następnie nadaje mu kształt za pomocą próżni lub ciśnienia. Zmiękczony materiał dopasowuje się do formy, po czym stygnie i zachowuje nadany kształt. Maszyna nie produkuje surowca, lecz przetwarza gotowe płyty lub folie z tworzywa sztucznego.
Termoformowanie jest procesem obróbki plastycznej tworzyw termoplastycznych. Materiał zostaje nagrzany do stanu wysokoelastycznego, czyli takiego, w którym można go rozciągać i odkształcać bez rozerwania. Następnie arkusz trafia na formę będącą negatywem przyszłego detalu.
W formowaniu próżniowym powietrze znajdujące się między arkuszem a formą zostaje odessane. Różnica ciśnień dociska rozgrzane tworzywo do powierzchni narzędzia i pozwala odwzorować jego kształt. W innych odmianach termoformowania wykorzystuje się także ciśnienie sprężonego powietrza lub dodatkowy stempel.
Podstawowe elementy takiego urządzenia to rama mocująca arkusz, układ grzewczy, forma, system próżniowy lub ciśnieniowy oraz układ chłodzenia. W prostych maszynach operator wykonuje część czynności ręcznie, natomiast przemysłowe linie mogą automatycznie podawać materiał, formować go, przycinać i układać gotowe detale.
Przebieg procesu zależy od konstrukcji maszyny i rodzaju tworzywa, ale kolejne etapy zwykle wyglądają następująco:
- Mocowanie arkusza – płyta lub folia zostaje unieruchomiona w ramie, aby podczas nagrzewania i rozciągania materiał nie przesuwał się przypadkowo.
- Nagrzewanie – grzałki podnoszą temperaturę tworzywa. Materiał musi osiągnąć stan wysokoelastyczny. Zbyt niska temperatura utrudnia rozciąganie i pogarsza odwzorowanie formy, a zbyt wysoka może prowadzić do nadmiernego zwiotczenia, degradacji lub nierównomiernej grubości ścianki.
- Formowanie – rozgrzany arkusz zostaje opuszczony na formę. Pompa odsysa powietrze z przestrzeni między materiałem a narzędziem, przez co ciśnienie atmosferyczne dociska tworzywo do jego powierzchni.
- Chłodzenie – po uzyskaniu wymaganego kształtu detal jest chłodzony. Spadek temperatury utrwala geometrię, ponieważ tworzywo traci zdolność do swobodnego odkształcania.
- Wyjęcie i obróbka wykończeniowa – gotowy element oddziela się od formy, a następnie usuwa nadmiar materiału. W zależności od produktu może być potrzebne cięcie, wiercenie, frezowanie lub inne operacje wykończeniowe.
Temperatura nie jest więc jedynie parametrem nagrzewania. Decyduje o tym, czy arkusz będzie wystarczająco plastyczny, a jednocześnie zachowa ciągłość i właściwą grubość. W przypadku grubszych materiałów potrzebne są bardziej rozbudowane systemy grzewcze, które zapewniają równomierne nagrzanie całego przekroju.
Maszyny biurkowe a linie przemysłowe
Urządzenia do termoformowania różnią się przede wszystkim rozmiarem pola roboczego, sposobem podawania materiału, wydajnością i poziomem automatyzacji. Kompaktowe termoformierki służą do prototypowania, nauki technologii oraz wykonywania krótkich serii. Linie przemysłowe są projektowane do powtarzalnej produkcji dużej liczby detali.
| Cecha |
Maszyny biurkowe |
Linie przemysłowe |
| Skala produkcji |
Prototypy, pojedyncze detale i małe serie |
Produkcja seryjna i wielkoseryjna |
| Podawanie materiału |
Najczęściej ręczne arkusze |
Arkusze lub materiał z rolki, często z automatycznym podajnikiem |
| Automatyzacja |
Ograniczona, z udziałem operatora |
Wysoka, z osobnymi stacjami formowania, cięcia i układania |
| Główne przeznaczenie |
Prototypowanie, edukacja, krótkie serie |
Stała produkcja opakowań i elementów użytkowych |
Linie mogą mieć jedną, dwie lub trzy stacje. W układzie jednostacyjnym nagrzewanie i formowanie odbywa się w tym samym miejscu. W rozwiązaniu dwustacyjnym materiał po nagrzaniu trafia do osobnej stacji formującej. Układ trzystacyjny może obejmować kolejno formowanie, cięcie oraz układanie gotowych elementów.
Wybór urządzenia zależy od wielkości detalu, liczby potrzebnych sztuk, dostępnego miejsca i oczekiwanego stopnia automatyzacji. W prototypowaniu termoformowanie często łączy się z drukiem 3D, który pozwala szybko przygotować formę testową.
Proces stosuje się głównie do arkuszy i folii wykonanych z tworzyw termoplastycznych. Do często używanych materiałów należą:
- ABS
- PETG
- HIPS
- PVC
- PE i PP
- PMMA, PC oraz EVA
Dobór tworzywa zależy od wymaganej sztywności, odporności chemicznej, przejrzystości, temperatury pracy i sposobu późniejszej obróbki. Materiał musi także zachowywać właściwości pozwalające na równomierne rozciąganie podczas formowania.
Najczęstsze obszary zastosowań tej technologii obejmują:
- produkcję opakowań i opakowań typu blister
- motoryzację, w tym elementy osłonowe i wyposażenie wnętrz
- wykonywanie zabawek oraz obudów
- reklamę, profile i elementy wielkogabarytowe
- przemysł elektryczny i elektroniczny
Maszyna do termoformowania jest więc narzędziem do nadawania kształtu gotowym arkuszom tworzywa. Mała termoformierka może wystarczyć do przygotowania prototypu, natomiast zautomatyzowana linia obsługuje kolejne etapy produkcji w stałym cyklu. W obu przypadkach podstawą procesu pozostaje ta sama zależność – ciepło zwiększa plastyczność materiału, a próżnia lub ciśnienie dociska go do formy.