Spawanie metodą MIG/MAG – co to jest i na czym polega?

Spawanie MIG/MAG to półautomatyczna metoda spawania łukowego elektrodą topliwą, czyli podawanym mechanicznie drutem, w osłonie gazu. Łuk elektryczny topi drut oraz łączone materiały, a gaz osłonowy chroni ciekły metal przed szkodliwym wpływem powietrza. Skróty MIG i MAG odnoszą się przede wszystkim do rodzaju użytego gazu.

Czym jest spawanie MIG/MAG?

Nazwa MIG pochodzi od angielskiego Metal Inert Gas, czyli spawania w osłonie gazu obojętnego. MAG oznacza Metal Active Gas, a więc spawanie w osłonie gazu aktywnego. W obu przypadkach wykorzystywany jest podobny półautomat spawalniczy, wyposażony między innymi w podajnik drutu, uchwyt spawalniczy i układ doprowadzający gaz.

Elektroda topliwa ma postać ciągłego drutu. W trakcie pracy jest automatycznie wysuwana z uchwytu i stapia się w łuku elektrycznym. Powstały ciekły metal wypełnia miejsce łączenia, tworząc spoinę. Operator prowadzi uchwyt, natomiast urządzenie kontroluje podawanie drutu i prąd spawania.

MIG i MAG – czym różnią się te metody?

Najważniejsza różnica dotyczy gazu osłonowego. Gaz obojętny nie reaguje w istotny sposób z jeziorkiem spawalniczym. Gaz aktywny może wpływać na przebieg procesu, między innymi na stabilność łuku, wygląd spoiny i ilość odprysków. Dobór gazu zależy od rodzaju materiału, jego grubości oraz wymaganej jakości połączenia.

W Polsce często stosuje się mieszanki typu MIX, najczęściej oparte na argonie i CO₂. Ponieważ zawierają składnik aktywny, taki proces technicznie zalicza się do spawania MAG, choć w warsztatach określenie „MIG/MAG” bywa używane jako wspólna nazwa całej grupy metod. Od strony sprzętowej oba procesy są bardzo podobne, a o klasyfikacji decyduje głównie gaz osłonowy.

Jak przebiega spawanie MIG/MAG?

Proces odbywa się w kilku powtarzających się etapach:

1. Podajnik przesuwa drut spawalniczy przez przewód i uchwyt w kierunku materiału.
2. Po zbliżeniu drutu do elementu powstaje łuk elektryczny, który dostarcza ciepła potrzebnego do spawania.
3. Łuk topi końcówkę drutu oraz fragmenty łączonych materiałów. Ciekły metal tworzy jeziorko spawalnicze.
4. Dysza uchwytu kieruje gaz osłonowy na obszar łuku i jeziorka, ograniczając kontakt ciekłego metalu z powietrzem.
5. Po przesunięciu uchwytu jeziorko stygnie, a zastygły metal tworzy spoinę.

Jeżeli przepływ gazu jest zbyt mały, osłona może nie zabezpieczyć jeziorka przed utlenianiem. Z kolei niewłaściwy rodzaj gazu może pogorszyć stabilność łuku, zwiększyć liczbę odprysków albo wpłynąć na wygląd i właściwości spoiny.

Zalety i zastosowanie metody MIG/MAG

Popularność tej metody wynika z połączenia mechanicznego podawania drutu, dużej wydajności i szerokiego zakresu zastosowań. Najważniejsze cechy to:

• Wysoka szybkość pracy dzięki ciągłemu podawaniu drutu bez częstej wymiany elektrody.
• Możliwość spawania różnych grubości materiału po dobraniu parametrów, średnicy drutu i gazu.
• Relatywnie łatwa nauka podstaw, ponieważ operator nie musi ręcznie utrzymywać długości elektrody topliwej.
• Szerokie zastosowanie – od napraw blacharskich i warsztatów samochodowych po produkcję konstrukcji stalowych.

Metodą MIG/MAG można łączyć między innymi stale niestopowe, stale niskostopowe i aluminium, ale dla każdego materiału trzeba dobrać właściwy drut, gaz oraz parametry prądu. Znaczenie ma także grubość elementu i wymagana jakość spoiny.

Najprościej ujmując, MIG oznacza osłonę gazem obojętnym, a MAG – aktywnym. Sam sposób prowadzenia procesu pozostaje bardzo podobny, dlatego w codziennej praktyce oba określenia często występują razem. To uniwersalna metoda dla warsztatu i przemysłu, szczególnie wtedy, gdy liczą się wydajność, powtarzalność oraz możliwość pracy z różnymi materiałami.